Hvilken film så du sist?

[Pink_Panther]

Je så "The great escaper" i går. En fornøyelig film med en gammel Michael Caine og Glenda Jacson i hovedroller.

 

[PederP]

https://www.imdb.com/title/tt12261776/

«Slagkraftig eventyr som pirrer fantasien»

ANMELDELSE: «65»

www.nrk.no

 

[Rallar]

Fin film

 

[PederP]

Når du trudde at det ikkje kunne bli fleire dårligare filmar, så kjem denne perla. (Og eg som ikkje kan skru av før det er ferdig...)

Get Carter (2000 film) - Wikipedia

en.wikipedia.org

 

[JMM]

Til å grine av hvis en har sett originalen.

 

[aam01]

Når du trudde at det ikkje kunne bli fleire dårligare filmar, så kjem denne perla. (Og eg som ikkje kan skru av før det er ferdig...)

Get Carter (2000 film) - Wikipedia

en.wikipedia.org

Hva forventet du deg? Har du noen gang sett en remake som ikke er søppel?

 

[Tweedjakke]

Hva forventet du deg? Har du noen gang sett en remake som ikke er søppel?

Litt interessant. Finst dei?

Eg tykte Nikita var OK remake av Nina (men ikkje like bra). Har ikkje sett Denzel Washingtons The Manchurian Candidate, men heller ikkje høyrt noko vondt om han. Oceans 11 er ikkje så dum.

Det er mange gode ny-filmatiseringar, som Solaris, The Talented Mr Ripley. Dune. Drøymer om at Paul Schrader kunne gjer ei nyfilmatisering av En landsbyprests dagbok. Men det er ei litt anna skål, eg vedgår det. Jane Austen og Shakespeare kan ein spela inn på nytt og på nytt utan at det er remake.

 

[aam01]

Du kan ha et poeng eller to her. Min uttalelse var vel litt bastant. Jeg tenkte først og fremst på remakes av typen Get Carter / The Italian Job som har liten eller ingen verdi i seg selv og som er rene kopier av originalene. Går vi over til regissørpar som f.eks. Tarantino / Corbucci (The Hateful Eight / The Great Silence) og Leone / Kurosawa så er vi i en annen verden. Remake, men ikke kopi. Nyfortolkning blir kanskje et bedre ord her enn remake.

 

[TerryGib]

Så denne for tredje gang i kveld. En film blir ikke mer klink ti enn denne og jeg er over the moon begeistret for at jeg også var heldig nok til å få med meg en av reuniongigene, det er brent fast i sjela. Det banker i rødt.

Takk
Rørende om om bandet som opphørte i 40 år.

 

[PederP]

 

[bambi]

Litt interessant. Finst dei?

Eg tykte Nikita var OK remake av Nina (men ikkje like bra). Har ikkje sett Denzel Washingtons The Manchurian Candidate, men heller ikkje høyrt noko vondt om han. Oceans 11 er ikkje så dum.

Det er mange gode ny-filmatiseringar, som Solaris, The Talented Mr Ripley. Dune. Drøymer om at Paul Schrader kunne gjer ei nyfilmatisering av En landsbyprests dagbok. Men det er ei litt anna skål, eg vedgår det. Jane Austen og Shakespeare kan ein spela inn på nytt og på nytt utan at det er remake.

Jeg syns The Departed er ganske god, som visstnok er en re-make av Infernal Affairs som jeg dessverre ikke har sett. Teller det?

 

[Tweedjakke]

Nuremberg (2025)

https://www.imdb.com/title/tt29567915

Enda opp med å sjå filmen fordi eg er glad i både rettsdrama og krigshistorie. Filmen prøver å vera litt for mykje: Eit historiedrama om den første Nürnberg-rettsaka, ei førelesing om korleis denne saka etablerte internasjonale lover om krigsbrotsverk og eit kammerspel mellom Göring (Crowe) og Douglas Kelley (Malek).

Filmen leverer litt på alt, men fungerer ikkje godt som film. Det historiske forløpet (kronologien) verkar OK, men sjølve rettsaka er så skjematisk dekt at det aldri kjenst veldig dramatisk. Det same gjeld forholdet mellom Kelly og Göring.

Kva forventar vi? Eg forventar eit psykologisk drama der psykiateren Kelly vert intellektuelt forført av Göring, nærast manipulert til å ta Görings side. Så innser han at dette er lykelen til å forstå Göring. Problemet er at det skal gå så fort at vi ikkje rekk å tru på utviklinga. Vi vert fortalt at det er slik, samtalane mellom dei vert ikkje dekte så utførleg at vi, som publikum, kan erkjenna korleis noko slikt kunne skje.

Ideelt burde kanskje vore slik at vi sjølve (sjåarane) vart forførte av Göring, byrja å lika han og nærast tok hans parti, før vi i eit vendepunkt vart tvungne til å hugsa på kva han var. Litt slik iallfall eg i The Conspiracy (sjå under) byrja å lika den plaga Dr. Rudolf Lange, som lir under PTSD (etter å ha massakrert 50'000 jødar i Riga), før eg las meg opp på han og forstod at han var ein tvers gjennom grotesk SS-nazi. Blant dei verste.

Ein film om noko så stort må, nødvendigvis, kutta. Eg skjønar det. Men her har dei kutta litt av alt, og lagar ein film om alt og ingenting. Det kunne vore ein film om korleis sigersmaktene, juridisk og retorisk, gjekk fram for å etablera internasjonal lov (det er anslag til det). Det kunne vore ein film om det omfattande arbeidet med å produsera underlaget for rettssaka. Eller, dei kunne gjort det til eit forsøk på å forstå nokre delar av kva som gjorde at Nazi-regimet kunne gjera det dei gjorde.

TIl det siste meiner eg malen er, eller kan vera, Conspiracy (HBO, 2001): eit forsøk på dramatisera korleis den korte Wannsee-konferansen 20. januar 1942 (som ikkje var møtet der folkemordet vart bestemt, men der det vart samordna) kunne ha vore. Den ganske korte fjernsynsfilmen får fram den likegyldige vondskapen langt betre enn denne filmen.

Når det gjeld rettsdrama: eg hadde venta at det skulle vera halve filmen. Det er det ikkje. Utspørjinga av Göring, det heile filmen krinsar rundt, tek ikkje meir tid enn kanskje fem minuttar. Av to timar. Rettsforhandlingane i Nürnberg tok 213 dagar. Rettssakene i Der Baader Meinhof Komplex (Eichinger, 2008) var betre.

Både i klipping og saksframstilling verkar filmen relativt "standard" på meg; tradisjonell, "sakleg" historieforteljing som er lett å følgja. Stilistisk er er han også veldig konvensjonell, men på den litt "parfymerte" måten historiske filmar ofte er det no om dagen.

Vert ikkje meir enn 3/6, dette her. Sorry. Men Russell Crowe er superb.

 

[bambi]

Hadde et gjensyn med Michael Mann's Blackhat som jeg tidligere var litt mellomfornøyd med, kanskje fordi jeg sammenlignet den opp mot Heat. Det er fortsatt ikke en helt top notch film for meg, men jeg oppdaget at jeg likte den en del bedre denne gangen når forventningene ikke var så høye, og jeg klarte å se at den absolutt har en del kvaliteter som en litt mørk og dyster cyberthriller med typiske Mann'ske grep som kjølig lyssetting, nattlige scener med mye neon og gatelys, samt lokasjoner som føles eksotiske. La også merke til at Mann virker å være ganske glad i scener hvor man skyter med maskingevær på steder det er mye klang og ekko. En av scenene jeg husker kanskje aller best fra Heat er når jeg så den første gang for mange år siden hjemme hos noen som hadde laserdisc og surroundanlegg, og hvordan skuddene gjallet mellom bygningene i scenen hvor de raner en bank. Mulig han prøvde å gjenskape litt av den samme stemningen her, for det føltes egentlig litt likt selv om det var helt annerledes. Jeg ga den rating 7 på imdb, for jeg syns alt i alt den leverte på sine egne premisser.