Søkeresultater

Låg i røysa heile helga og hadde stor glede av Netflix. Såg 5 filmar, Sherlock, Doctor Who og It Crowd. Elles er det ei rekke andre kvalitetsseriar tilgjenge, både danske, svenske, norske og amerikanske. Teknisk veldig bra. Litt hard komprimering på bildet, ganske tydleg i filmar som Moon. Med...

Høyrer på Dance of Decembre Souls no og det er mykje mykje feitare. Litt 'And justice for all', litt Max Cavalera-vokal. Upolert. Mykje mindre (dritt)synth. Denne er vertfall 3 gongar sterkare enn Night is the New Day.

Den som klarar å demonstrere og gjere det tydleg for meg at det er lyd-forskjellar på to straumkablar i mitt anlegg kan ta med seg stereoen når dei går. Eg servera kaffi og vaflar.

Katatonia - Night is the New Day Melodiskmelankolsk progrock frå nabolandet. Katatonia sin niande utgivelse. Og eg har høyrt absolutt ingen av dei tidlegare. Kort veg uti Night is the New Day var det tydleg kvar det bar. Eg er relativt ukjend og ubegeistra over ny-progren (der Rush og dei...

Diggar Loud City Song skikkelig. Plata har mange lag og gir meg like mykje uansett kva aspekt eg vel å fokusere på — den gir meg og ei skjønn indre ro om eg let plata gli fløyelsaktig gjennom trommehinnene. Ei vakker plate som eg ikkje ville nølt å sette åttaren på.

Årets produkt i Stereophile (ikkje berre årets budsjett-vinnar) Stereophile's Products of 2013 Overall Component of 2013 | Stereophile.com

Verdas beste rockeplate.

Mine 3 siste forsterkere har vore eit svært sidelengs bytte. Forskjell i (ny)pris har vore 5000-60000.

Ekte latter! Det settes pris på.

Queens of the Stone Age i går i spektrum. Til tross for tett papp, feber og lett svimmelhet var det ein aldeles fantastisk konsert.

Eventuelt er import frå England rimeligare enn kjøp her til lands. Eit par to tre tusen å spare.

Ca. aldri. Noko som vitnar om at dei som kjøper er veldig fornøgd.

Det kan godt hende miksen lurer meg og at det er betre på papiret enn det høyres ut, men saknar 'space' i dei mest rocka låtane. Kanskje det er den litt tamme trommelyden eg reagerer på. Og at Veddie er så langt framme.

No er det lenge sidan du har høyrt på Yield, seier Spotify etter eg har høyrt på eit par spor frå Lightning Bolt. Og det er sant. Yield er ei kremplate, min desiderte favoritt fra den kanten og eit knallsterkt album framleis. Elskar det.

Fryktelig høg lyd på den plata! Heilt på det jamne, det er spiselig men ikkje veldig interessant. Alt var betre før, si. Vertfall Pearl Jam.

ps. kva skuldast trekket frå 10 til 9? sjølv om låtane og formidlingsevna er fantastisk saknar eg eit større univers, kanskje noko tettare relasjon mellom låtane. kanskje. ikkje heilt sikker.

beklagar sein melding, har lege i røys sidan helga.

The Who - Who’s Next Eit av verdas beste album, nummer tjueåtte ifølge enkelte. Who’s Next er rebelsk fandenivoldskhet, struttande ungdom og musikalske multiorgasmar på rekke å rad. Opninga av Baba O’ gir meg frysningar berre ved tanken. Kvar gang sporet spring gjennom digitalkablar og...